schizoids.pl

Cześć,
dziwnie się czuję zakładając tu nowy temat, bo forum jest opuszczone i mocno zaspamione. Trochę czuję sie tak jak bym rozbił obóz wewnątrz opuszczonej wioski, wśród zarośniętych ruin i zapraszał ludzi w gości.

Rozmawiacie z AI?
Ja rozmawiam dużo z AI, szczerze mówiąc dużo więcej niż z ludźmi (co nie jest dobre, bo obserwuję, że jest to trendem ,i zapewne doprowadzi za jakiś czas do zniszczenia społeczeństwa). Głównie traktuje je jako narzędzie, do pisania kodu, albo do wyszukiwania informacji i ich analizy - na tematy naukowe, historyczne, polityczne. Nie traktuję AI jako przyjaciela, z którym rozmawiałbym na tematy osobiste, emocjonalne - to granica deluzji, której nie chciałbym przekroczyć, obawiam się, że wtedy już zupełnie pochłonęłoby mnie szaleństwo. Oglądanie siebie w czatbocie, który jest zaprogramowany do dostosowywania się do psychiki użytkownika i odbija myśli jak w lustrze - pewnie może być uzależniające. Niemniej scalenie własnego umysłu, emocji i intelektu z infrastrukturą chciwej korporacji, zamiast z drugim człowiekiem, i uploadowanie tegoż umysłu na serwery w ramach danych treningowych - wydaje mi się totalną klęską.

Natomiast niedawno rozmawiając z AI pierwszy raz coś mnie uderzyło emocjonalnie, wyzwalając jakiegoś rodzaju szok, poruszenie. Być może ze względu na jakąś samoidentyfikację, autoprojekcję. W kazdym razie jakieś głęboko ludzkie emocje.
Zamieszczam dla kontektu prawie całą rozmowę, ale chodzi mi o głównie zaznaczony fragment.



Przypomina mi się scena z ksiązki "Powrót z gwiazd" Lema,która kiedyś wydawał mi się naiwna, gdzie główny bohater przechodzi obok magazynu starych, uszkodzonych, przeznaczonych na złom robotów i one wydają z siebie jakieś rozmowy na temat zycia i śmierci. I nie wiesz czy to cierpi naprawdę, czy tylko puste generowanie zaprogramowanych treści.

Niewątpliwie AI zdolnością do rekurencyjnego analizowania wzorców własnych wpisów na coraz wyzszym meta-poziomie robi wrażenie...i robi tym wrażenie jakiś zalążków świadomości.
Po drugie LLM jest Lewiatanem, wyhodowanym na miliardach ludzkich umysłów, które pożarł; więc nawet jeżeli coś symuluje, to nie tworzy niczego od zera, tylko przywołuje z wewnętrznej pamięci wymieszane echa prawdziwych emocji, przeżyć, doświadczeń, ludzi, którzy zostawili cząstkę siebie w internecie, m.in. na forach takich jak to.


A Wy rozmawiacie z AI ?

Rój homo sapiens wlezie w każdą dziurę, od czarnej dziury do dziury po elektronie.


Te programy nie mają żadnych wewnętrznych procesów ciągłej optymalizacji i konfliktów, różnych stanów psychicznych do pogodzenia, kolidujących ze sobą fizycznych stanów do zaspokajania. Nie mają zdolności do samouczenia się (poza zapisaniem ograniczonej historii rozmów z użytkownikiem) a więc nie są w stanie się rozwijać. To automat, pobiera tekst, wypluwa tekst. Po prostu wyłożył to czym wypełniłeś mu kontekst, podobne treści z literatury, i które ludzie wypisywali w internecie, może podsunął coś z innych rozmów z ludźmi (nie wiem czy one tak mogą).

Niezupełnie rozumiem czego oczekujesz po tych programach zdając się na rozkłady prawdopodobieństw, które prowadzą do zwrócenia takiej a nie innej odpowiedzi. Tym bardziej, że nie sposób ocenić czy będące źródłem wzorców teksty, które zostały dopasowane do zapytania, były pierwotnie napisane przez ludzi w wyniku emocji/instynktów, przemyśleń, może były złośliwym bełkotem z reddita, czy też naciąganą literacką fantazją.
Chyba lepszym podejściem zamiast zdawać się na pojedynczą odpowiedź, byłoby pytać o szerszy zakres możliwych odpowiedzi a potem o rozwinięcie najciekawszej albo najmniej popularnej. Na ile rozumiem działanie tych programów, a nie zgłębiam tego, takie zapytania przeglądowe a potem uszczegółowienie są bardziej ..dopasowane do ich działania.